ogurpad

27

gru

TRON

Tagi: daft punk, film, informatycy, muzyka, nerd, recenzja, tron 6 komentarzy »

Jeśli komuś nazwa TRON kojarzy się tylko z królami, a poza tym nic nie mówi… to nie jest to zupełnie mój problem, niech żałuje :P Ja oryginalnego TRONa widziałem już dawno temu i bardzo mi się podobał, pewnie również dlatego, że to jeden z niewielu filmów mający coś wspólnego z komputerami. Dlatego też, idąc do kina na kontynuację moje wymagania były powyżej przeciętnej.

Hey, kiddo, lost track of time.

Tak więc pierwsze, najważniejsze pytanie – czy to ma coś wspólnego ze starym TRONem? Hmm zastanówmy się: wirtualny świat – jest, pojedynki na dyski i wyścigi świetlnych motocykli – są, bohaterowie jako programy i to całe komputerowe tałatajstwo – jest, zachowany klimat oryginału – no i tu zaczynają się problemy. A dlaczego? Cóż, mimo że różne nawiązania są, to fabuła była co tu dużo ukrywać mocno średniawa, film jest nastawiony na oprawę audio-wizualną, a mi mówiąc szczerze fajerwerki nie przypadły do gustu. Stary TRON był taki animowany i wręcz plastikowy, ale to był plus, bo wszystko było takie minimalistyczne, a w nowym wymienili cały plastik na szkło i wypucowali co się dało, tak że wszystko obrzydliwie się świeci i odbija otoczenie. Do tego jest takie mniej kwadratowe – zwłaszcza to, że motocykle świetlne nie skręcają tylko pod kątem prostym mi się nie spodobało.

Electrify the boys and girls if you’d be so kind.

Nie jest jednak tak, że wszystko mi się nie podobało – walki na dyski w nowej futurystycznej formie były bardzo fajne. Nie ukrywam, że dodatkowym smaczkiem dla mnie było to że Rinzlera grał Anis Cheurfa, nawet jeśli nie było widać twarzy, to triki były znajome.

O ile o oprawie wizualnej myślę to co napisałem wyżej, muzyka to całkiem inna bajka – Daft Punk odwaliło kawał świetnej roboty, a ich styl idealnie wpasował się w konwencję wirtualnego świata. Muzyka pasowała zarówno do spokojnych scen jak i wyżej wymienionych scen walki, którym nadawała niesamowitą dynamikę. Co ciekawe muzyków można było zobaczyć w samym filmie.

Z innych rzeczy, które od razu mi się spodobały jest jeszcze postać Zuse a.k.a. Castor – szalony właściciel dyskoteki, stylem przypominający kapitana Jacka Sparrowa.

The Game Has Changed

Cóż i jak mogę ocenić nowego TRONa? Gdybym nie był fanem jedynki a do kina poszedł czystko rozrywkowo dałbym 8 albo 8,5 na 10, ale niestety patrząc przez pryzmat oryginału 6,5 to maks co mogę dać. Właśnie przez to, że to nie jest kontynuacja, która utrzymała by klimat poprzednika.

PS: chciałem z kina wynieść jakiś plakat, ale niestety już nie było, na pocieszenie mogłem sobie wziąć takie cuś. Ostatecznie przebolałem, może upoluje plakat jak będą ściągać ze ścian.