Nie dajcie się zwieść ekspertom, którzy w eleganckich garniturkach mydlą wam oczy, perspektywą czystej energii, pokazując ładne wykresiki i używają dużo mądrych i trudnych słów. To wszystko spisek, spisek! Spisek ma na celu zniszczenie obywateli polskich, bo nie daliście się chyba nabrać na to, że elektrownie są nieszkodliwe, o co to to, to nie! Zabójcze promieniowanie nie można powstrzymać jakimiś betonowymi murami itp. Promieniowanie zabije każdego w odległości co najmniej 50km! A to jeśli elektrownia nie wybuchnie, bo jeśli wybuchnie to strach blady padnie na wszystkich. Jedna potrafiła by zmieść województwo, co dopiero gdy będzie ich więcej! Nie trzeba chyba tłumaczyć czym to się może skończyć, każdy wie co się stało w Czarnobylu, a od tego czasu ich zabójcza technologia została jeszcze bardziej rozwinięta.

Poza tym, oczywiście jest to próba wrogiego ataku na polskie bogactwo narodowe czyli węgiel. Imperialistyczne zapędy będą próbować wcisnąć nam swój drogi i niebezpieczny uran, tak by nasz węgiel stał się bezużyteczny. Bezczelnie twierdzą też, jakoby również węgiel zawierał uran i tor, przez co spalając go wpuszczamy je do atmosfery. To oczywiste brednie, przecież wiadomo, że węgiel to tylko bezpieczna czarna skała.

Na domiar złego, elektrownia będzie produkować tony niebezpiecznych odpadów promieniotwórczych, które będą stanowić problem już na wieki wieków!

Co gorsza będą budować te elektrownie nawet wbrew nam, ale nie możemy się poddać, musimy je ciągle bojkotować, a jeśli już jakaś powstanie to trzymać się od niej z daleka.

TU JEST KONIEC WPISU, NIE CZYTAJCIE DALEJ!

Typowa elektrownia atomowa - ogromne kominy zatruwają powietrze radioaktywnymi odpadami

Oczywiście to co napisałem, co czyste brednie, myśleniem nieskażone, ale w tym szaleństwie jest metoda. Otóż społeczeństwo polsko-ciemnogrodzkie odpowiednio nastawione faktycznie będzie uważać elektrownie za śmiertelne zagrożenie, zabijające samą swoją obecnością. Wobec tego, jeśli elektrownia zostałaby ulokowana kilkanaście kilometrów od miasta, w okolicach jakiejś wsi, tambylcy w popłochu będą się wyprowadzać, nikt nie będzie chciał tam mieszkać, więc ziemia będzie tania. Co więcej, bliżej elektrowni prąd powinien być tańszy, kolejny plus. Idąc dalej, w elektrowni jest możliwość, że ja jako informatyk znajdę zatrudnienie. Czyli praca blisko domu, a jednocześnie poza miastem, plus jako pracownik sektora energetycznego miałbym zniżkę na prąd. Dodatkowo do elektrowni na pewno doprowadzony byłby internet, więc odpada problem informacyjnego zadupia na wsi.

Podsumowując – poza miastem, ale niezbyt daleko, praca na miejscu, tani prąd, doprowadzony internet itd. Żyć nie umierać :D

W zaistniałej sytuacji, pośród rozgardiaszu jaki zapanował w Sejmie, jedna z posłanek będą w stanie wzburzenia krzyczała z mównicy coś o tym, by parytet miał być przekazaniem kobietom wszystkich miejsc w Sejmie, jednak w skutek wyżej wymienionych okoliczności i roznoszonych plotek, finalnie parytet nie został rozszerzony na wszystkie miejsca w Sejmie, ale na wszystkie zawody w Polsce. Powstałą sytuację próbowano jeszcze przez kilka lat odkręcać co powodowało jeszcze większy chaos i zniszczenia.

Tymczasem na planecie Ziemia…

Co by się nie działo pod białym dachem, zwykli obywatele Polski musieli jakoś pchać codzienny wózek zmartwień, jak zawsze zmagając się z problemami takimi jak na przykład poszukiwanie pracy. Pewnego dnia pani Jadzia w skutek niefortunnych zdarzeń musiała pożegnać się z życiem na zasiłku i poszukać pracy. Udała się więc do pośredniaka i po odstaniu swojego dostąpiła szansy zdobycia pracy.

Kilka podstawowych pytań, imię, nazwisko adres…

- Wykształcenie?

- Oczywiście, wyższe, skończyłam socjologię i psychologię.

- Mhm… czyli, że brak… No cóż w takim razie będziemy dla Pani szukać czegoś z ogólnej puli. Spójrzmy co tu mamy… O proszę, sieć kablowa będzie kłaść nowe połączenia do podmiejskich osiedli, całkiem dobrze płatne, niech Pani pokaże rękę… Dobrze, w sam raz do łopaty.

- Mówi Pan, że mam kopać rowy na jakichś bezdrożach? Przecież będę tak zmęczona po całym dniu, że nie będę miała siły nic robić, a kiedy mam mieć czas na swoje hobby? W żadnym wypadku!

- Hmm, no cóż nie każdy lubi pracę w plenerze, ale mamy coś i na to – posada w kopalni węgla, od kiedy znowu stały się rentowne kopalnie potrzebują górników. No niech Pani rzuci okiem, górnik przodowy, dobre zarobki i dużo różnych dodatków.

- Co? Mam kopać węgiel pod ziemią, w brudzie i ciemności?! Pan chyba na głowę upadł, wie Pan jak to niszczy płuca i skórę?!

- Okej, też nie. Too możeee… Więcej emocji? Co by Pani powiedziała na wstąpienie do wojska? Wojna na południu wymaga od nas żołnierzy, a naszym siłom brakuje ludzi, męski kontyngent jest już pełny, ale są miejsca w damskim. Mogę Panią skierować do odpowiedniej jednostki…

- Nie mam zamiaru bić się w jakichś durnych męskich wojnach, tylko dlatego że nie potraficie po ludzku się dogadać!

- Tak, tak oczywiście, a tą nazywa się Babską wojną zupełnie bez powodu…

- Co tam Pan mamrocze?

- Nic, nic. O to się Pani spodoba. Pracownik fizycz…

- Proszę pana, czy nie ma Pan dla mnie normalnej pracy?

- Przepraszam, co Pani rozumie poprzez normalną pracę?

- No taką co każda kobieta może wykonywać, wie Pan, opiekunka do dziecka, mogę uczyć historii w podstawówce albo sekretarka, znam języki…

- Taa no niestety muszę Panią zmartwić, że co prawda są takie oferty pracy, ale dla mężczyzn.

- Jak to dla mężczyzn? No, ale jeśli oni nie biorą ich to ja wezmę.

- Niestety prawo parytetowe kategorycznie tego zabrania…

- Przecież to jakiś absurd! Jest praca dla mnie, a Pan nie chce mi jej dać, zamiast tego oferuje mi tylko jakieś ciężkie zawody! To czysta dyskryminacja, jesteś Pan szowinistyczna świnia i tyle! Ja tego tak nie zostawię, o nie nie, żeby tak bezczelnie dyskryminować kobiety…

Koniec ogłoszeń duszpasterskich. Ramen.

I tak, myśląc jak wspaniale by pewnie było pouczyć się probabilistyki wyciągnąłem spod łóżka zakurzone pudełko z klockami LEGO. I cóż rzec, tak jak nie zapomina się jazdy na rowerze, tak nie zapomniałem jak układać te plastikowe kawałki, by wychodziły z nich cuda wianki. Tym razem postanowiłem jednak zrobić coś ambitniejszego niż dziwne mniej lub bardziej mechaniczne pojazdy. Teraz postanowiłem wykorzystać trochę bardziej skomplikowane rozkminy i zbudować takiego robocika łażącego na pajęczych nogach.

Zacząłem od jednej nogi, miałem na to kilkanaście koncepcji, jedne lepsze drugie gorsze. Zrobiłem tą jedną nogę, potem drugą, wyszły takie dwie nogi ciągnące za sobą koła. Przemyślałem sprawę przez noc, rozebrałem to od nowa zbudowałem szkielet umieściłem cztery nogi i zacząłem kminić nad napędem. Początkowo używałem starego silnika chyba z magnetofonu, ale był słaby, ciężki i zatrzymywał się, więc zacząłem szukać innego. W końcu wylutowałem silniczek z CD-ROMu, ten już był lekki i mocny. Poskładałem to wszystko do kupy, podłączyłem jakiś wiekowy zasilacz znaleziony w piwnicy i oto efekt (jakość trochę kiepska, bo ciemno w pokoju, a i obróbka ścięła jakość):

Jak widać porusza się dosyć pokracznie, no ale z pustego i Salomon nie naleje, zwłaszcza, że i tak konstrukcja jest dość delikatna i jakby coś jeszcze mu dołożyć to by się rozkraczył. Rozbudowy nie przewiduję, taki jaki jest pozostanie (do czasu aż coś innego będę robił z LEGO :P).

Jeszcze kilka zdjęć:

Generalnie muzykę w grach dzielę na 4 kategorie: taką której nie pamiętam w ogóle, którą pamiętam, bo jest diablo irytująca, taką którą pamiętam, że była po prostu dobrze dobrana i współgrała z całością, oraz taką która jest integralną częścią gry, a ponad to lubię ją posłuchać po skończeniu grania. W rankingu jest ta ostatnia kategoria.

Aha – jedni mówią De gustibus non est disputandum, a ja mówię niektórzy są po prostu za ciency w uszach, żeby o nich gadać :P

10. The Sims

Cóż tu mam dwa interesujące mnie zbiory – jeden to muzyka którą słyszymy w trybie kupowania, a drugi to ta z trybu budowania. Ta pierwsza kojarzy mi się momentalnie z szałem zakupów, wręcz żywcem wzięta z jakichś lat 50 i gadania “nowoczesne społeczeństwo czuje potrzeby konsumpcyjne” itp. Ta idealnie wpasowana jest w okoliczności w jakich jej słuchamy.

Drugi rodzaj to ta z budowania – spokojne fortepianowe kawałki, zawsze czułem, że nie muszę się nigdzie śpieszyć. Te kawałki mam na playliście, gdy muszę coś zrobić.

9. Seria Tony Hawk’s Pro Skater

Właściwie napisałem, że chodzi o Tonego Hawka, ale na dobrą sprawę w tym punkcie mógłbym równie dobrze umieścić serię FIFA albo NFS, ale ich nie umieszczę gdyż w FIFĘ nie grałem a w NFSa zatrzymałem się na Porshe. :P Tutaj muzyka to są gotowe mniej lub bardziej znane kawałki, ale są dobrze dobrane, także pasują do całości. Jeśli chodzi o mnie to z TH 2 najbardziej mi się kojarzy  ta piosenka:

8. Neverhood

Właściwie nie powinienem tego umieszczać. A już na pewno nie na 8 pozycji. W Neverhooda grałem może z 2-3 razy, ani razu go nie skończyłem. Ale pamiętam ten wariacki klimat gry i muzykę. A to jak często zdarza mi się z nudów nucić ten kawałek jest głównym powodem, że jednak to umieściłem.

7. Tropico

O, proszę, o to przykład gry, która dla mnie stoi na muzyce. Dzięki tym kubańskim rytmom, gra miała duszę, a soundtracku świetnie się słucha. Trochę mi zajęło kiedyś szukanie tego soundtracku, ale gdy już znalazłem, leciał parę dni tylko on.

Baila tu con migo – Lucho Campillo and Daniel Leon

6. Lineage 2

A znowu to pokazuje przebiegłość tych małych skośnookich koreańców. Obecnie moje uczucia do L2 są ambiwalentne z naciskiem na odrazę, ale gdy zaczynałem, grafika i muzyka to było to co przyciągało ludzi jak biedronka studentów. No, ale co by nie mówić o grze, muzyka jest uberpro, lubię sobie jej posłuchać. A ten obrazek mnie prześladuje, przypomina mi o moich zawiedzionych nadziejach co do tej gry :P

5. Dungeon Keeper

It’s good. It’s good to be bad. Dungeon Keeper był pełen czarnego humoru i mroku. Mroczna atmosfera była idealnie podtrzymywana przez klimatyczną muzykę. I chociaż całego soundtracku w czasie gry było niecałe 20 minut w ogóle się nie nudził, może dlatego że płynnie łączył się z dźwiękami z gry – pracą warsztatów, szeptami w oczyszczalni, człapaniem chochlików… Ach nie ma dzisiaj takich gier.

4. The Elder Scrolls 3: Morrowind

Jak dla mnie Morrowind bez muzyki nie istnieje. Za każdym razem, gdy najdzie mnie ochota ponownie zainstalować sobie Morka, gdy tylko włączam grę i słyszę muzykę w menu odpływam… Nie ma co gadać, każdy kto grał niech posłucha, a kto nie grał niech żałuje i posłucha tym bardziej.

Btw chociaż trochę fałszuje to ten kolo jest dla mnie kozak za pomysł. ;)

3. Dark Reign 2

A ten soundtrack podejrzewam o to, że stworzył u mnie miłość do muzyki elektronicznej. Podobnie jak z DK muzyki jest niecałe 30 minut, ale mogę słuchać i słuchać. Zawsze wprowadza mnie w taki specyficzny nastrój. Sama muzyka też wydaje mi się, że jest specyficzna i nie każdemu się spodoba, ale dla mnie to majstersztyk. (cały OST)

2. World of Goo

Oprawa graficzna + oprawa muzyczna + klimat + fabuła = miłość do World of Goo. Wszystkie te elementy są ze sobą nierozerwalnie połączone, usunięcie jednego niszczy wszystko. Utwory w tym soundtracku są dość różnorodne, ale wszystkie świetnie dobrane do poziomów i okoliczności gdzie je słyszymy. I jest tam miedzy innymi szybka poleczka, podniosły i oficjalny kawałek, utwory tajemnicze, czasem nawet smutne. (OST można za darmo ściągnąć ze strony autorów)

1. Grand Theft Auto: Vice City

Cóż wspominając na początku o tym, że niektóre gry miały wykupione licencjonowane nagrania miałem na myśli głównie tę grę. No ale jak by na to nie patrzeć, muzyka jest dobrana GE-NIAL-NIE. Zresztą nie ma co ukrywać, że to świetna muzyka, nie to co teraz leci w radiu. Nie ma co gadać, trzeba posłuchać.

Słówko o 8-bitowcach

Nie uwzględniłem wśród gier, żadnej typu Mario, Contra na Pegazłoma czy Commando, Monty on the Run z Commodore 64 itd z prostego powodu – jak dla mnie to zupełnie inna klasa, ja jestem fanatykiem tylko 8-bitowych muzyczek i ich remiksów, więc to było by mało sprawiedliwe nawet w subiektywnym rankingu. Na remix.kwed.org jest mnóstwo takich remiksów, podobnie jak na internetowym radiu SLAY radio. Taką muzykę trzeba lubić, jesli nie porywa cię np to, to lub to, no to raczej nie będziesz podzielać mojego fanatyzmu.

Tak jeszcze będąc przy temacie muzyki i gier

Lubię muzykę elektroniczną, czyli mniej lub bardziej techno jak kto woli, z tym że w grach taka muzyka występuje tylko w produkcjach Sci-Fi i tym podobnych, a to i też nie zawsze i nie taka jak lubię. Ciekawe jest, że często taka jest używana w trailerach, nawet gier nie mających dużo wspólnego z Sci-Fi np Justice – Genesis w trailerze Assassin’s Creed 2:

Jak i w grach typowo SF np Black Sun Empire w trailerze dodatku do Eve Online:

No dobra to teraz do rzeczy. Rozkład głosów kształtuje się następująco:

Wyniki ogólne

Głosów jak wspomniałem było 106, w tym 45 mężczyzn i 61 kobiet. Jak widać wyniki ankiety wskazują, że za bardziej wulgarne słowo to kurwa, jednak nie jest to bardzo duża przewaga. Istotny jest za to rozkład płci: mężczyźni dość jednogłośnie wybrali, u kobiet podział jest w miarę równy.

W tym momencie kończą się rzetelne dane, a zaczynają subiektywne dywagacje

Otóż śmiem twierdzić, że rozkład jest taki, a nie inny gdyż kobiety, które wybrały poruchałbym po prostu nie widzą różnicy miedzy słowem wulgarnym a rubasznym, może nawet nie znają słowa rubaszny i dlatego, to dla nich jedno mydło. A jako, że możliwe że niektóre uznają za “wulgarne” słowo cyce, albo czerwienią się nawet przy słowie penis (termin medyczny, dalszy komentarz zbędny). Dodatkowo mówiąc, że kurwa jest słowem pospolitym, dochodzi do jakiegoś absurdu, gdzie kurwa jest powszechnym, normalnym(!) słowem, a poruchałbym przez to, że jest wstydliwe, rubaszne staje się wulgarnym. Gdyby prof. Miodek nie żył, to właśnie teraz by się w grobie przewracał.

Powszechność czyni wulgarne słowo niewulgarnym? A ubogi zasób słownictwa, tak że rubaszne wyrażenia są czymś nowym nagle powoduje wzrost wulgarności słowa? Proponuję eksperyment, na które słowo ludzie zwrócą uwagę i jak, w różnych grupach, np znajomi, młodsza część rodziny, starsza, w miejscach publicznych, w szkole, na uczelni, w pracy. Z tym, że to nie da wyników które słowo jest wulgarniejsze, jedynie, które zwróci uwagę. By wiedzieć na pewno trzeba wprost spytać.

Cóż ja uważam, że jednak kurwa była, jest i będzie jednym z czołówki polskich najwulgarniejszych słów. To, że jest pospolita nie umniejsza jej wartości.

PS dla tych co twierdzą, że wyniki ankiety są błędne: poruchałbym, rżnąć się, bzykać, gzić się, obciągać, cycuchy i dupsko.

I tak, motto które użyję to “Jak już coś robić, to robić to dobrze”, w tym przypadku będzie to oznaczać, że jak się coś zdecyduję robić to będę to robić tak szybko jak potrafię. I teraz załóżmy że w naszym eksperymencie występują Ogur Beta (dziwny twór robiący wszystko związane z pracowaniem 2x szybciej niż normalnie) i Ogur Prawdziwy (czyli ja, wiadomo :P). Chociaż widzimy się nawzajem, to nie wpływamy na siebie. Zaczynamy.

O godzinie 12:00 dostajemy polecenie zrobienia czegoś (np. wspomniane trzepanie dywanów, zuo). I tak do 12:10 wszystko dzieje się tak samo, ale o tej 12:10 postanawiamy w końcu to zrobić. I teraz, o 12:15 Ogur Prawdziwy jeszcze siedzi przy kompie, ale widzi, że Ogur Beta już pobiegł i zaczął trzepać dywan. O 12:20 OB kończy, OP zaczyna i kończy o 12:30. Co ciekawego było w tym eksperymencie – ja jako Ogur Prawdziwy obserwowałem swoją przyszłość w postaci Ogura Beta, z racji jego większej szybkości pracowania.

A teraz co by było, gdyby Ogur Beta pracował z prędkością przyświetlną? Momentalnie po zdecydowaniu się na wykonanie pracy, zobaczyłbym tą przyszłość w postaci OB.

No i teraz czas na hipotezę fizyczną. Generalnie zgodnie z teorią względności prędkość światła jest tak zajebista, że nic nie może jej osiągnąć. No, ale to jest na tyle ciekawą pożywką dla pisarzy Sci-Fi i innych fantastów, że wymyślili coś takiego jak tachiony, czyli hipotetyczne cząstki, które poruszają się z prędkością nadświetlną i mało tego, poruszają się w głąb czasu, czyli cofają się w czasie.

No to teraz zaaplikujmy taki motorek  Ogurowi Beta, od teraz możemy go nazywać Ogur Tachion, bo tak szybko teraz pracuje. No i powtarzamy eksperyment, czyli godzina 12:00 dostajemy polecenie. I teraz najciekawsza część. Poprzednio, gdy decydowałem się coś robić obserwowałem jak Ogur Beta to robi. A teraz zważywszy na nadświetlny przekręt, ja najpierw zobaczę robienie tego, a potem się dopiero zdecyduję to zrobić. Innymi słowy: przy założeniu, że będę pracował z prędkością nadświetlną, dopiero jak zobaczę siebie (Ogura Tachion) robiącego coś, to dopiero wtedy zdecyduję się na zrobienie tego.

Niektórzy powiedzą, że to tylko wykręt od roboty, ale ja wiem swoje, fizyki nie oszukasz.

Ostatnio podczas ściągania demka Torchlight zauważyłem wielce osobliwą rzecz. Mianowicie, chociaż wiem że to polska i jak się nie patrzy to ludzie nie pracują, no ale myślałem, że przeglądarek to nie dotyczy. A okazuje się, że żeby ściągało się z przyzwoitą prędkością to nie dość, że trzeba patrzeć to jeszcze najlepiej trzymać za belkę i poganiać potrząsając. Tak przynajmniej było w moim przypadku.

Czy jest tego jakieś racjonalne wytłumaczenie? Czy może do końca życia będę musiał trząść okienkiem, żeby godziwie pobierać?

Przejdźmy do rzeczy: jak można się zorientować po tytule chcę omówić kilka rzeczy związanych z porównaniem proporcji rozdzielczości ekranów, wyśmiać parę bzdur, obalić kilka mitów, przedstawić kilka faktów, przyznać rację w kilku sprawach. Do dzieła.

Plusy(?) ekranów panoramicznych

Zacznę od omówienia kilku najczęściej wymienianych zalet proporcji 16:9:

1. Format 16:9 oferuje więcej miejsca niż 4:3 – ta, a boisko do golfa jest większe od piłkarskiego. Co z tego wynika? Że to bzdura, bo twórcy tych teorii zdają się nie zauważać, że głównym czynnikiem tego że panoramiczna 22″ jest większa od zwykłej 19″ jest nie proporcja ekranu, a liczba cali. Co ciekawe w przypadku tych samych przekątnych, to właśnie panoramiczne wypadają jako te gorsze.
2. Na 16:9 lepiej ogląda się filmy – i tu jest kwestia gustu i nieścisłości. Bo jeśli ktoś chce mieć wykorzystany ekran, to fakt, panoramiczne ekrany będą wykorzystane całe, ale tylko przy oglądaniu panoramicznych filmów, bo w przypadku 4:3 będą czarne pasy po bokach. Oczywiście wiadome jest że panoramiczne filmy na 4:3 zyskują czarne pasy na górze i dole, ale ta akurat przydają się na napisy pod filmem. Kwestia gustu, tego nie krytykuje, ja lubię mieć napisy na czarnym tle, ktoś inny woli inaczej.
3. Panoramiczne są dużo lepsze do pracy – znowu, trzeba ustalić do jakiej pracy. Jeśli potrzeba nam szerokości, bo interesuje nas zawsze jeden wiersz i wiele kolumn odnoszących się do niego, to fakt, 16:9 jest lepsze. Ale nie zgodzę się z twierdzeniem że np w Photoshopie pracuje się wygodniej – na 4:3 mam więcej miejsca, a paski narzędzi rozłożone mam równo miernie, także nie muszę przejeżdżać całej szerokości ekranu. Prace z tekstami? O ile mi wiadomo normalnie kartki są orientowane pionowo i się najwygodniej pracuje, na panoramie albo mamy puste miejsce po bokach, albo kartka jest niepotrzebnie przybliżona. O ile nie mamy panoramki z pivotem (przekręcanie o 90°) to 4:3 są dużo lepsze. Przy czytaniu podobnie: linijki na całą szerokość ekranu? Niewygodnie. Co innego jeśli mamy np skan książki gdzie są obie strony obok siebie. Tak czy siak, nie zgadzam się z ogólnym twierdzeniem, że panoramiczne są lepsze do pracy. To jakby bezmyślnie mówić, że rowery są lepsze od samochodów.
4. Ekrany panoramiczne są lepsze do gier – o ile w przypadku pracy mogę dyskutować, to tutaj chce mi się śmiać. Na każdy argument za panoramicznymi, można w ten sam sposób powiedzieć o zwykłych (np panoramki dają szerszy kąt widzenia – a co jeśli mi jest potrzebny wyższy, albo szerszy nie jest do niczego potrzebny, tylko rozprasza?). Zduszając śmiech, chciałbym nie wspominać, o tym jak starsze gry są paskudnie rozciągane na takich ekranach (i jest to argument, gdyż uważam że większość nowych gier to kupy). I co to ma w ogóle być za argument “Crysis na 42″ wygląda super”. A na 42″ zwykłym ekranie by nie wyglądał?
5. Niektórzy w ogóle mówią, że na panoramicznych jest lepszy obraz (ciekawe w jakim sensie) y f ogule. Ale daruję sobie takie przypadki.

Suplement o interneceniu

Powyżej wspomniałem już o tym jak to faktycznie jest z tym miejscem, ale muszę to jeszcze trochę rozwinąć. Weźmy na przykład przeglądanie internetu. W przypadku większości sztywnych stron, będziemy na panoramce mieć paski po bokach. Jeśli strona jest bardziej plastyczna, to rozciągnie się na całą szerokość, tylko wtedy podobnie jak z Wordem, linijki będą długie, więc niewygodne do czytania. Obecne trendy w tworzeniu stron w większości przypadków realizują się w układzie strony podzielonej na dwie kolumny, treść główną i sidebar z różnymi opcjami linkami. Zastanawiam się tylko teraz czy to ekrany dostosowały się do stron, czy strony ekranów i coś mi mówi, że raczej nastąpiło to drugie. Wskazywałoby to na fakt, że proporcje 16:9 niezbyt podpasowały użytkownikom internetu. Oczywiście ktoś powie, że zawsze można wykorzystać dodatkową szerokość na jakieś przeglądarkowe sidebary, np z zakładkami itp. aczkolwiek osobiście nie widziałem jeszcze nikogo, kto przeglądając internet na panoramicznym ekranie, miał stale otwarty boczny panel z czymkolwiek. Ulubione strony są zazwyczaj na pasku nad wyświetlaną stroną.

I właśnie – tak najczęściej jest np w przypadku Firefoxa na Windowsie – od góry: pasek z nazwą okna, pasek z głównymi rozwijanymi menu, pasek z nawigacją, pasek z zakładkami, pasek z kartami, treść właściwa, na dole pasek stanu, no i pasek Windowsa. W przypadku rozdzielczości 1280×720 (16:9) poziome paski zajmują ~27% ekranu. W przypadku rozdzielczości 1280×1024 (4:3) ta części jest równa 20%. Jak dla mnie to jakoś mniejszy, ten większy obszar.

A teraz coś z mojego ulubionego tematu – ludzka głupota

Generalnie za rozpleźnięcie się 16:9 odpowiada moda, żeby nie powiedzieć lans. Wszystko zaczęło się nie od panoramicznych TV, bo one były sobie, ludzie oglądali na nich panoramiczne filmy i to sobie było na boku, nie tykało kompów. Zaczęło się od lapków. Generalnie pierwsze lapki miały ekrany w proporcji 4:3, jak zresztą większość monitorów. Z tym że ludzie oczywiście zawsze wiedzą czego chcą więc używając lapków jak zwykłych PC, zaczęło im np doskwierać, że na ściśniętej klawiaturze lapka nie ma bloku klawiatury numerycznej. Żeby ją dodać, trzeba było poszerzyć całego lapka, a jako, że ekran lapka jest tej samej szerokości co dolna część, więc poszerzając dół jednocześnie zwiększył by się ekran, zmieniając się w energożerną toporną klapę, zwiększył by się też ogólny rozmiar i waga całego lapka. Więc, zaczęto robić lapki z panoramkami – łiii wszyscy są happy, mamy lapka, mamy bloczek numeryczny, jest dobrze. A jako że lapek jest super lansiarski (bo po co nam sprzętowo lepszy PC, skoro możemy sobie kupić za tą samą cenę lapka i nosić go sobie wszędzie, wszak po to jest) to wszędzie było pełno lapków. Dalej jest trochę marketingu, reklamy inne bzdety, mija trochę czasu i na rynku monitorów są właściwie tylko panoramki! I jakoś nie chce mi się wierzyć, że wszyscy wybrali 16:9 bo w każdej materii jest lepsze od 4:3.

Najlepsze jest jak to wpływa na zwykle TV. Nie-panoramicznego TV dzisiaj ze świeczką szukać, więc wszyscy mają superwielgachne szerokie telewizory. I – nigdy nie przestanę się z tego nabijać – w 99% to co widzę na takich ekranach to paskudnie rozciągnięte programy nadawane przecież w 4:3. Nigdy nie zrozumiem co ludziom się tak w tym podoba – dlaczego wolą oglądać zniekształcony obraz, zamiast ukorzyć się i przestawić format wyświetlania? Bo boki ekranu będą niewykorzystane? O boże, no faktycznie, w końcu nie po to płacę, żeby czarny ekran wyświetlać. Nie przyjmuję tłumaczenia o antytalenciu technicznym do zmiany tego, bo zawsze znajdzie się ktoś kompetenty, często wystarczy kogoś z rodziny poprosić (ostatnio tej młodszej części) i to zmieni. Tłumaczenia “mi to nie przeszkadza” to nawet nie tykam, bo to już skrajna ignorancja.

Chociaż jakby się nad tym zastanowić… Może właśnie o to chodzi? Ludzie w telewizorze, rozciągnięci na ekranie wydają się niscy i grubi, z przez to że tv często stoi zbyt blisko, a standardowy sygnał telewizyjny powoduje, że obraz jest rozpikselizowany i niewyraźny, ludzie są brzydcy. O to chodzi? Dowartościowywanie się? O rany, nie tykam tego, bo śmierdzi…

Pośmiane, porównajmy coś jeszcze

Często wśród zalet panoramicznych ekranów są takie przedstawienia, ile to obrazu nam ucieka jeśli jest to wersja przycięta do formatu 4:3. Przykład takiego porównania:

16:9 przycięty do 4:3 (tracony obszar zaznaczony na zielono)

No faktycznie już czuję, omijają mnie niezapomniane wrażenia (pomijając to co wcześniej napisałem o przydatności czarnych pasów w innej wersji dopasowania 16:9 do 4:3). Ale zaraz, spójrzmy na to z innej strony. To właśnie 16:9 jest stratne, a przez jego dominację, tracimy detale które byłyby w wersji 4:3!

4:3 przycięty do 16:9 (tracony obszar zaznaczony na brązowo)

Normalnie skandal. Chciałbym jeszcze zwrócić uwagę na fakt, że z jednej strony badania potwierdzają, że 16:9 jest przyjaźniejsze dla ludzkich oczu. Grający zwolennicy potwierdzają, że mają szersze pole widzenia. Tylko, że znowu inne badania mówią, ze mężczyźni generalnie mają wąskie pole widzenia, skupiające się na punkcie, a statystycznie większość graczy to faceci. Coś tu nie gra? Lobby feministyczne, chce zniewieszczać facetów przez zmianę sposobu widzenia?! Nie, pewnie nie…

Finito

Podniosłych wniosków końcowych nie będzie, bo nie zamierzam nikogo przekonywać do takich czy takich ekranów, za to wolałbym namawiać do samodzielnego myślenia. Osobiście będę trwał przy zwykłych 4:3 póki się będzie dało, chociaż przez modę jest to coraz trudniejsze (z drugiej strony mniejszy wybór, mniej czasu w sklepie:P). Tak więc myślcie, wyłączcie tryb grubasa w TV i nie dajcie się zwariować.

PS Dziewczyny, rozciągnięty obraz was pogrubia, nie dajcie się tak traktować!