Ironią losu jest to, że człowiek który sam ogłosił tyle żałób narodowych w końcu sam jest przyczyną kolejnej, która zresztą jest moim zdaniem pierwszą sensowną jeśli chodzi o te z nim związane.Problem w tym, że nie skończyło się tylko na żałobie, tylko na wpajanej histerii i festiwalu hipokryzji,  które to nabierają coraz większego rozpędu. Oto nagle wszyscy jak jeden mąż twierdzą, że od zawsze byli jego zwolennikami, że to media kreowały jego zły wizerunek. Co ciekawe te same media napędzają to, podsuwając co chwile sugestywne obrazy Kaczyńskiego jako wspaniałego człowieka itp. Okej, wcale nie twierdzę, że takim nie był, tylko że przed wypadkiem wielu wcale nie sympatyzowało z nim politycznie, a prywatnie znało go na pewno dużo mniej osób niż teraz się okazuje.

Wspomniałem już o wpajaniu histerii, bo teraz podobnie jak przy wcześniejszych żałobach media nachalnie narzucają nam poczucie wręcz winy, jakby co najmniej z naszego powodu rozbił się ten samolot. Wszyscy co do jednego, którzy kiedykolwiek źle powiedzieli o prezydencie powinni teraz się kajać na kolanach. Co gorsza niektórzy faktycznie tak robią.

Oprócz niego na pokładzie tego samolotu była jeszcze setka innych ludzi, ale ich nikt nie zamierza beatyfikować, w końcu to po prostu byli tylko ludzie którzy tragicznie zginęli w katastrofie (aczkolwiek to też dla mnie nie jest powód, żeby ktoś mi wpajał żałobę, dzienne w Polsce ginie/umiera ok 1000 ludzi).

Kroplą która przelała czarę goryczy i skłoniła mnie do popełnienia tej notki jest pomysł pochowania go na Wawelu. Noż, Powązki już nie są wystarczająco zaszczytne?! Może w ogóle Wawel też nie jest i powinniśmy zacząć budować odpowiednie sanktuarium gdzie każdy będzie mógł pośmiertnie oddać cześć? Paranoja, którą kieruje się szara masa powoduje, że mój zmysł zdrowego rozsądku czuje się boleśnie pobity.

PS: Jeszcze lepszy pomysł – nazwanie Stadionu Narodowego imieniem Kaczyńskiego. Czy on był zasłużony dla Polski, polskiego sportu albo czegokolwiek związanego z tematem? Jak można nazwać stadion piłkarski i imieniem kogoś kto przekręca nazwiska piłkarzy.

Ilu nie żyje? 12? To jeszcze jeden i ogłaszamy!

Początek tygodnia zaczął się świetnie. Ludzie ochoczo idący do pracy śpiewali wesoło… STOP! Nic z tego zwykli, szarzy obywatele, bo oto obwieszczam co następuje: dwa dni żałoby! I nie ma przeproś. Tak więc chodziliśmy z głowami potulnie skierowanymi ku ziemi, pochlipując z nie wiadomo jakiego powodu.

Najlepsze jest to, że gdy bezczelnie mówiłem komuś, że jest żałoba, to najczęstszą odpowiedzią było „Żałoba? Ale dlaczego stało się coś?”. Nie sposób zaprzeczyć, ubyło nam 13 górników. Nie, chwila – 13 górników, których znała cała Polska, którym każdy Polak coś zawdzięczał, po śmierci których cudem podnieśliśmy się z kryzysu. Nie chce mi się tu przytaczać statystyk, wystarczy że policzyć że od że do III RP przypadało 0,16 żałoby na rok (9 żałób na 57lat) a już w III RP wskaźnik ten wynosi 0,92 (11 żałób na 12 lat). Nie chcę czarnowróżyć, ale jeszcze 3 miesiące zostały w tym roku, a wtedy wskaźnik wyniesie okrągłe 1.

Co chciałbym powiedzieć o tym – jak dla mnie, żałoba narodowa na dobrą sprawę jest pozbawiona najmniejszego sensu, bo co by się musiało wydarzyć, żeby każdy obywatel naszego kraju poczuł smutek, żal po tym? Zaznaczam każdy. Nie mówiąc już jak chory jest pomysł nakazu żałoby, zwłaszcza w sytuacji, gdy powody większości są absurdalne (5 Polaków zginęło w WTC? WOW! 4 zginęło w Madrycie? Jeszcze większe WOW!) albo do bólu polityczne (śmierć Bieruta, Wilsona) i zakłamane (śmierć Stalina). Ogłaszanie żałoby z byle okazji nie dość, że ośmiesza cały ten pomysł, to jest niesprawiedliwe społecznie, bo w końcu ile ludzi ginie dziennie w Polsce, a nikt o tym nie mówi?

Jądro ciemnoty

Ekoterroryści mają różne ciekawe pomysły jak mącić ludziom w głowach. I gdy na przykład przychodzi do elektrowni atomowych to snuja złowieszcze wizje, straszą Czarnobylem, a chwalą jak to cudownie można się obyć bez energii atomu, stawiając wiatraczki i panele słoneczne. Pomijam kretynizmy, ich braki wiadomości na ten temat lub może bardziej zatajanie wad tych rozwiązań. Jednak potrafią czasem wymyślić coś nowego, co autentycznie wyrywa z butów. Otóż niejaka Magdalena Środa postanowiła połączyć ideę feminizmu z ekoterrozymem poprzez następujące wnioski – alternatywne źródła energii takie jak wiatraki, ogniwa słoneczne są „mniej męskie niż energia jądrowa„. Nie no faktycznie, o to chodziło rozgryzła system! O to chodzi, faceci przy władzy potrzebują czegoś co będzie im się kojarzyć z facetami, mówiąc wprost, chcą żeby technologia miała jaja!

Idąc dalej dowiadujemy się o ciekawych faktach, np to że kraje europejskie zamiast budować elektrownie atomowe, wygaszają je, dalej są fascynujące problemy jakie stwarzają elektrownie i meritum – samoograniczanie się. Tak powinniśmy przestać korzystać z elektryczności, zamiast żarówek świeczki… Oj oj byłaby wpadka, świeczki wydzielają przecież CO2, więc może świetliki? Hmm no nie, nie będziemy męczyć robaczków… No w każdym razie ostateczny pomysł to edukacja ekologiczna w szkołach. Cóż rzec – jeśli ma być prowadzona wg koncepcji pani Środy i przez osoby kompetentne jak nauczycielki Wychowania Seksualnego, które mówią że prezerwatywa to dzieło Szatana, a najlepszy jest kalendarzyk i stosunek przerywany, brońcie bogowie przed taką „edukacją”.

Darwin przyjdzie po swoje

Wychowując dziecko prędzej czy później będzie sytuacja tego typu: gorące żelazko, garnek, cokolwiek a dziecko wiedzione ciekawością wyciąga swoje ręce ku temu. Mimo, że mówimy, że to gorące, że się sparzysz, póki do tego sparzenia nie dojdzie, to nasze słowa będą pustym gadaniem. Sensem tego wszystkiego jest to, żeby dziecko gdy już raz się sparzy i pozna czym to grozi, reagowało na podobne ostrzeżenia w przyszłości jak również same wyciągało wnioski i zauważało niebezpieczeństwa. O takich co mają problemy z wyobraźnią i przewidywaniem co się może stać, potem czytamy w Nagrodach Darwina.

Nie mniej jednak, niektórym udaje się wyrwać Darwinowi, problem jednak w tym, że nie dość, że nie wyciągają z tego nauki, to jeszcze rżną głupa i próbują zepchnąć winę na kogoś innego. I tak w historii z 2005 roku 14-letni chłopak wszedł na słup wysokiego napięcia, a następnie został porażony, niestety nie swoją głupotą, ale prądem. Co gorsza porażenie głupotą nie nadchodziło, a mało tego, chłopak uroił sobie, że to nie jego wina, że słup nie był należycie zabezpieczony. O święta mizeryjo, to co trzeba zrobić, żeby tacy ćwierćinteligenci się dowiedzieli, że jak się pchasz do prądu to on cię popieści?

Jednak najgorsze w tym wszystkim jest to, co mówią polskie sądy – otóż wg nich, nawet to że ktoś wlazł na słup jest oznaczony wielką czachą i piorunem, wiedziony tylko swoją głupotą, nie zwalnia przedsiębiorstwa z odpowiedzialności. Czyli co, zaczynamy się bawić w Amerykę, niedługo zaczną się pozwy o brak listy zagrożeń ze strony śliskiej, mokrej terakoty skierowane do producentów, albo co lepsze, do dostawców gliny na terakotę. A prawda jest taka, że rozsądzić by należało czy winę ponoszą rodzice bo nie chciało im się wychowywać, czy sam chłopak, bo ma sieczkę w głowie.